kamienica Izraela Sendrowicza

Piotrkowska 12/Rewolucji 1905 r. 2
Stan obiektu: 
Alarmujący
Mapka - lokalizacja: 
Najbliższe: 
Data powstania: 
1898
Styl architektoniczny: 
Opis i Historia: 

W 1874 roku Izrael Dawid Sendrowicz kupił działkę na rogu Piotrkowskiej 12. W 1897 roku według projektu architekta Dawida Lande, stanęła tam kamienica. Ponoć Lande "dał upust swojej twórczej fantazji" przy jej projektowaniu. Narożny, monumentalny budynek zajmuje dwie działki. W 1902 roku Sulejman Koralow (cukiernik) w piwnicach budynku wybudował dwa piece piekarnicze. W kamienicy mieściła się siedziba jednego z łódzkich Towarzystw Pożyczkowo-Oszczędnościowych. Jej właściciel miał tutaj także prywatną synagogę mogącą pomieścić 30 osób. Niestety dom modlitwy został zdewastowany przez hitlerowców w 1939 roku.

Architektura:

Czterokondygnacyjny budynek pokryty jest motywami neoromańskimi, neogotyckimi i neorenesansowymi. Wykusz nakryty jest ozdobnym hełmem, a na szczytach dwóch pseudoryzalitów można dostrzec płaskorzeźby smoków i delfinów. Zdecydowanie łatwiej dopatrzyć się postaci lisów pod oknami na drugim piętrze. Pięknie wpisane w motyw roślinny, wspinają się po murze po kiście kamiennych winogron.

Kamienica Izraela Sendrowicza stoi naprzeciw kamienicy scheiblerowskiej i dobrze pokazuje zasadę klasycznej parataxis oraz zmiany zachodzące w czasie. Powstała kilkanaście lat później, kiedy zmieniły się potrzeby estetyczne i symboliczne. Różnorodność form i łączenie stylów stało się w tym okresie powszechne. Być może na odmienność wpłynęła także osobista wrażliwość projektanta i właściciela. Tak więc choć typologicznie (narożna kamienica wielkomiejska o zaokrąglonym narożniku) są sobie bardzo bliskie, to stylistycznie różnią się diametralnie. Kamienica Sendrowicza wygląda jak antyteza scheiblerowskiej. Ma neogotycki charakter, co nie jest zbyt częste w Łodzi, ale zgodnie z wymogami czasu wymieszane są z niej także formy neoromańskie, neorenesansowe i manierystyczne. Wielokątny wykusz narożny przechodzący przez trzy kondygnacje zwieńczony jest ośmioboczną wieżyczką z wysmukłym hełmem, w elewacjach pojawiają się także dekoracyjne szczyty, balkony. Detal architektoniczny jest dość bogaty, a okna są zróżnicowane w poszczególnych kondygnacjach, jak i osiach. Ewidentnie komunikuje ona inną symbolikę, związaną bardziej z indywidualizmem i różnorodnością.

Źródło tekstu: "Typologia Łódzkiej Kamienicy", M. Domińczyk, A. Zaguła, Łódź, 2016 r., s.81-82

Artykuł GW o kamienicy Dawida Sendrowicza

Czegoś tu brakuje?

Jeżeli powyższy tekst zawiera błędy lub informacja jest niekompletna, powiadom nas o tym w komentarzach poniżej lub przez formularz kontaktowy.

Zdjęcia: